Zaspałam. Obudziło mnie szarpanie za ramię i nie otwierając oczu zaczynam się zastanawiać, jaki właściwie jest dzień tygodnia. Kompletnie nie wiem gdzie jestem i o co właściwie chodzi. Piątek? Jest czwartek, poucza mnie Palący Marlboro. Ale dlaczego nie piątek? Chcę żeby był piątek i już. No dobrze, czwartek też dobry. Czwartki najczęściej wymykają się z tygodnia; tuż za jego środkiem znikają w oczekiwaniu na weekend i wyłączenie budzika. Druga kawa otwiera drugie oko. Jeszcze tylko obudzić umysł i w końcu wziąć się do roboty. Chyba dzisiaj nie uda się ta sztuczka. Krew dostarcza do każdej komórki organizmu składnik pod tytułem nie chce mi się. Lepkie powietrze przykleja się do skóry, ciąży niemiłosiernie. Oczy otwarte, umysł dalej śpi. Może trzecia kawa? A może na wagary? I nagle przychodzi myśl, że może go tam wcale nie ma? Puk, puk! Odpowiada głucha cisza. A więc to tak! Makówka pusta.