Posłuchaj...

...ostatniej nocy przyśnił mi się las. Ten z jesiennych wędrówek; pełen złota i czerwieni, szeleszczący kolorowymi liśćmi pod nogami... Spotkałam w nim mojego Profesora; przyjaźnie objął mnie ramieniem i powiedział parę ciepłych, dodających otuchy słów. Włóczyliśmy się leśnymi duktami bez celu, mijaliśmy małe leśne jeziorka zarośnięte trzcinami a las z wolna przechodził w kolory wiosennej zieleni, zakwitał zawilcami i przylaszczkami...

... i przypomniał mi się sen sprzed kilku tygodni. To był powracający sen o domu; ale tym razem dom wyśnił mi się zupełnie inny; uporządkowany, przyjazny, zatopiony w leśnej głuszy. Trochę przypominał domy z tyrolskich miasteczek, a trochę drewniany dom babci z białostockiej wsi; nagrzany słońcem, wypełniony zapachem czerwonych pelargonii i malw kwitnących w ogródku przy brukowanej drodze...

...siedziałam na granatowej kanapie, patrzyłam na ścianę lasu za oknem, na czerwone pelargonie kaskadą zwieszające się z parapetu i spokojnie zajadałam chleb z jagodami i śmietaną. Czemu właśnie chleb, a nie gofry na przykład? Nie wiem. Ale smak jagód był tak realny, że po przebudzeniu szukałam ich śladu na ustach i dłoniach...