Wiosna

Wiosna

czwartek, 10 listopada 2011

Wyłuskuje go z pamięci
wspomnieniem
okrągłym i dojrzałym jak groch
Szorstką dłonią wysypuje w kącie
i klęka na nim
twarz zwracając ku ścianie
Karze się niewygodą
przywołuje ból
modli się do Charona
prosząc
o miejsce na jego łodzi
Autor: o

3 komentarze:

  1. Kopacz12 listopada 2011 00:33

    To może być groch o wielu twarzach lub wiele twarzy przyrównanych do jednego grochu. Pokaz metafor. Pozdrawiam Evo!

    PS: Brakuje trochę Lukasa.

    OdpowiedzUsuń
  2. eva12 listopada 2011 20:11

    Tak, brakuje Lukasa. Ale miłość jest jak sraczka. Mam nadzieję, że chłopak nam się nie odwodni. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Kopacz13 listopada 2011 00:05

    :)

    OdpowiedzUsuń

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)